<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Polscy pisarze w walce o pokój">
<author_1="Jerzy Pytlakowski">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="5">
<date="1951-05-17">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Trzeba przypomnieć, że „czasy burzenia Warszawy”, owe „czasy pogardy”, bezpośrednio po wyzwoleniu zostały przez polskich pisarzy szczegółowo przeorane piórem. Wspólną dominantą tych stosunkowo licznych wierszy, opowiadań, sztuk teatralnych i powieści była ujawniona przez autorów chęć ukazania światu, całej ludzkości — okrucieństw i bestialstw, które przyniósł faszyzm w czasie ostatniej wojny. Ten wstrząsający obraz, mimo iż nie zawsze oparty w dostateczny sposób o marksistowską analizę wydarzeń, odsłonił najbardziej odrażające, antyludzkie oblicze faszyzmu.
Służą swymi dziełami
Oczywiście, że dziś samo ujawnianie faszystowskich zbrodni popełnionych w czasie ubiegłej wojny nie wystarczy. Nie znaczy to, że tematyka wojenna z twórczości naszych pisarzy powinna zostać wykreślona. Wyciąganie nauki z przeszłości, ciągłe przypominanie o tym, co niedawno doprowadziło do kataklizmu II-giej wojny światowej, jest wciąż obowiązkiem pisarzy.
Jednak na plan pierwszy wybija się zadanie, które można określić mianem dawania świadectwa czasom nie burzenia, lecz „odbudowy Warszawy”.
„Walka o pokój i walka o Plan Sześcioletni, walka o socjalizm są u nas niepodzielnie związane z sobą” — podkreślił Jerzy Putrament w swym styczniowym referacie — „Aby pokój zwyciężył, trzeba, by i nasze ogniwo w obozie pokoju było jak najsilniejsze. Aby Polska wyrosła trzeba, by socjalizm jak najszybciej był w niej zbudowany. Bez socjalizmu — Polski nie będzie”.
Międzynarodowy front walki o pokój biegnie różnymi liniami. W państwach kapitalistycznych znaczy go bohaterstwo bojowników o pokój, którzy, jak Raymonde Dien, czynnie przeciwstawiają się przygotowaniom wojennym. Znaczy go pokojowa postawa ludu Francji, Włoch i innych krajów. W państwach wyzwolonych spod jarzma kapitalizmu przede wszystkim pokojowe budownictwo gruntuje pokój i odsuwa niebezpieczeństwo wybuchu wojny. Uosobiona przez francuską bohaterkę wola osłonięcia własnym ciałem ludzkości przed nową pożogą u nas wyraża się twórczym wysiłkiem robotników, chłopów i inteligencji pracującej, stawiających tamę nie do pokonania imperialistycznym agentom nowej wojny — potęgę ludowego państwa, kroczącego ku socjalizmowi.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>